Dat doe je als volwassene toch niet !

 

 

Op deze rustige zondagochtend zag ik in hoog tempo een persoon voorbij mijn raam snellen. In een oranje shirt. Volwassen lengte en aan het tempo te zien sportief.  Een seconde later ging indringend de bel. Aarzelend liep ik naar de voordeur en zag door het glas niemand staan. Ook op de mat lag niets.

Terug op de bank kon ik mijn aandacht niet bij De tijdgeest, (een bijlage van het dagblad Trouw), houden.
Ik piekerde;  wie doet dat nu, belletje trekken op zondagochtend. En aan de lengte te zien ook nog een volwassen iemand. Dan moet je het toch wel achter je oren hebben.

Belletje trekken, ik ken het uit mijn kindertijd. Hard aanbellen en snel wegrennen en om de hoek stiekem kijken of de grap geslaagd was. Of een nepgeldbriefje aan een touwtje op straat leggen. Zelf verscholen in het hoge gras langs de slootkant.  Snel het touwtje wegtrekken als een geldwolf het op wilde rapen. Of nog erger, bellen naar slager Story met de vraag of hij varkenspootjes had. Die had hij natuurlijk. ‘Oh, dan loopt u er vreselijk bij!’ Knorrend legden we de hoorn neer. Erg toch….en dan bij zo’n hardwerkende mensen.

Maar goed even terug naar mijn belletjestrekker. Het hield me lang bezig. Tot het moment dat ik die middag met de auto weg moest en de deur afsloot. Tot mijn verrassing hing er een pakketje aan de klink van de deur. Daarop de tekst: Voor Koosje, zomaar … x

De aanblik toverde een glimlach op mijn gezicht. Ik herkende het handschrift…van Hans van de Donk, een meer dan attente buurtgenoot.

Eenmaal uitgepakt keek ik naar een prachtig decoratief vogeltje. Prachtig voor in de tuin, vooral nu het groen zo’n beetje heengaat. Ik heb het vogeltje direct als lokker buiten gezet, in een pot met een lavendelstruikje. Daar kan hij pronken en soortgenoten lokken. En misschien de vette duiven wat laten schrikken. Dit laatste zou erg welkom zijn.

En zo werd het toch nog een gezellige zondag.

En Hans, dank je wel, je maakte mijn dag weer goed!

 

 

foto: https://www.duurzaamthuis.nl/stop-sluipverbruik-elektrische-deurbel-leve-de-trekbel

 

12 antwoorden op “Dat doe je als volwassene toch niet !”

  1. Zo zie je maar weer hoe snel een mens zijn oordeel klaar heeft en het heel anders uit kan pakken…. nog wel in de vorm van een presentje! Die ervaring hebben we allemaal wel eens.

  2. Hallo Koosje ,
    Alles zo herkenbaar. Het touwtje aan de portemonnee. Als ik mijn ogen sluit voel ik de spanning nog. Mooi weergegeven. Dank je wel.
    En Koosje , beter een goede buur dan een verre vriend.
    Mieske.

    1. Wij deden dat ook, in de “geboortestraat” van Koosje.
      Helaas namen w at werklui diw langskwamen en tevergeefs uitstapten die portemonnee mee die aan het touwtje zat.
      Achteraf wel lachen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.