Ik pak het bordspel uit de kast en blaas er allereerst het stof vanaf. De rafelige doos is over de datum. We speelden het spel eind jaren zeventig. ’t Wereldse toneel was verre van vredig. en het was in ons land de tijd waarin het Kabinet-Van Agt I worstelde met werkloosheid en een tweede oliecrisis.
We deden aan groepswonen. Samen met Gertie en de Jannen woonde ik op een ruime etage aan de Hoge Slagen in Den Bosch. Het was een gezellige en bijzondere vorm van wonen met voor ons allen een roulatiesysteem voor kook- en schoonmaakbeurten.
DE STRIJD AAN
Donderdagavond was het de uitgaansavond bij Hertog Jan van Brabant. En op vrijdag was het spellenavond. Na een voedzame maaltijd gingen we met gasten Antoin en Pejé de strijd aan en bogen we ons over het spel Risk.
In dat spel spaart ieder legers om vervolgens landen mee te veroveren. Dit met kanonnen, militairen en te paard. De drone was toen nog niet uitgevonden 🙂
Het spel draait om tactiek en risico nemen. Karaktereigenschappen speelden scherp mee. Discussies over de aanvalstechnieken werden fanatiek gevoerd. De een was behoudend, de ander wilde bondjes, weer een ander juist niet. En weer een ander spaarde legers, alsof het een album postzegels betrof.
Het spel was er duidelijk een van de lange adem. Als vaste prik zette PeJé tegen 23 uur een staakt-het-vuren in. Voor hem was het de hoogste tijd voor zijn vrijwilligerswerk: het opmaken van de kas en het afsluiten van politiek café De Knillispoort.
Met lichte tegenzin sloten we het spel af en schoven we het bord inclusief de legers met uiterste precisie onder de bank. Vervolgens speelden we het spel de volgende avond weer door. Tot het moment waarop een speler de veroveringsopdracht 100% had voltooid. Lang duurde het verliezersverdriet niet, want de volgende spelavond stond al weer ingepland.
Wellicht begrijp je waarom ik op dit moment vaak aan dit spel moet denken.
Ook nu is het wereldse toneel verre van vredig . Ik zou willen dat we het strijdtoneel definitief in een doos konden opbergen. Maar ik heb er een hard hoofd in.
foto’s: eigen beheer
Ook voor mij heel herkenbaar. Ooit 1 keer “gespeeld” bij achterneef van Joop. 2 dagen lang!
Twee dagen lang, ja zo ging het Selma
Herinneringen komen boven drijven bij het lezen van je blog Koosje. Zeer herkenbaar, die risk-avondjes en de chaotische veldslagen!
Leuk Tineke, ook jij aan de veldslagen geweest!
Goed verhaal, Koosje!
Een terechte link naar de tegenwoordige roerige tijd.
groet Tonny
Dank Tonny voor je reactie
o ja, RISK…. ik moet denken aan een vriend van mij die als hij land wilde veroveren waarin zijn vrouw de tegenstandster was: :
“vrouw… te paard!!!” Ik moet er nog om glimlachen.
Ja Gerda, het kan verkeren te paard, te voet of met ander geschut