De start in januari 2026 was er een van: terug in je mand! Met de Driekoningen wandelden we nog een rondje park en genoten van het knisperende geluid vanonder de sneeuwboots. Sleeën werden van stal gehaald en hier in de wijk langlaufte buurtgenoot Gerry blijmoedig een aardig rondje. En ook de honden in het park waren uitgelaten tevreden van de wondere witte wereld. Daarna veranderde de wijk in hoog tempo in een zeepsopachtige glijbaan. Vooral bij het dagelijkse uitstapje naar de broodnodige winkel was het ultra-Plus opletten geblazen; immers de botfracturen liggen op de loer.
Ook bijzonder…
Maar deze dagen brengen ook iets bijzonders. Zo heb ik de mail in de computer opgeschoond en opnieuw genoten van de vele positieve berichtjes van de afgelopen jaren rond mijn boek Een te grote jas. Het gaf me een warm en dankbaar gevoel om dat allemaal weer terug te lezen.
Op de computer stuitte ik op een filmpje met yogaoefeningen. Nog uit het coronatijdperk, nu extra handig tijdens deze binnenblijfdagen.
Verder is mijn kledingkast weer eens opgeruimd, de schots- en scheve stapel shirts en truien zijn weer netjes en strak opgevouwen. Dat doe ik met een heus vouwplankje. Het ontbreekt mij aan een nette vouw-ordening …!
Ik maakte in de afgelopen dagen van de nood een deugd: ik heb het nep-bontkleedje van de bank ‘opgefluft’ door het op de kop buiten in de sneeuw te leggen. Het oogt nu, na het drogen, weer wat frisser op de bank.
De koelkast en het wel erg ijzige vriesvakje is ontdooid en schoongemaakt. De inboedel kon een paar uurtjes buiten overwinteren. Wat een praktische oplossing, vooral voor mijn erg kleine keukentje.
Van al dat werk krijg je inwendige trek; de erwten-linzensoep met rookworst was heerlijk. Handig die linzen uit het noodpakket! Ik nodigde voor de soep mijn over-over-overburen Kees en José uit. Dat had een reden. Kees en ik durfden geen van beiden met de auto de straat op. Held José ging te voet met de fiets op pad om de twee groentepakketten bij de bus van Boerschappen op te halen. En dat is niet direct naast de deur, kan ik je zeggen.
Van 2025 naar 2026
Een kleine terugblik naar 2025, mijn goede voornemens van toen heb ik ingelost; ik neem sinds afgelopen september deel aan een beginnersgroep bridge. Leuk en uitdagend moet ik zeggen. Net als je denkt: ik heb het een beetje onder controle, komt daar de volgende regel die je moet onthouden in je persoonlijke computerbrein met vol werkgeheugen. Ik kan proberen het bridgeboekje tijdens het slapen onder het hoofdkussen te leggen, net als de katechismus in mijn jeugdjaren. Ik vrees dat dat weinig soelaas biedt, temeer omdat ik mijn kerkelijkheid toch al heel wat jaren heb afgezworen.
Wat brengt 2026?
Ik sluit af met wat leuks. Al enige tijd schrijf ik een nieuw boek. Sferisch ligt het verhaal in het verlengde van mijn eersteling. Proeflezers hebben zich ruimhartig over de tekst gebogen. Vooruitkijkend naar dit nieuwe jaar hoop ik dit uit te kunnen brengen.
Uiteraard houd ik jullie op de hoogte van de voortgang!
foto: eigen beheer
