Geplaatst op

Het heeft de koning behaagd …

 

Het regent vandaag vele lintjes. Vele gedecoreerden worden in alle vroegte met een smoesje uit hun huis gelokt, om vervolgens door de burgemeester verrast te worden met een decoratie.

Zo verging het ook mijn broer Ab. In alle vroegte hees hij zich in de nette kleren, want hij mocht niet ontbreken bij de presentatie van de afstudeeropdracht van kleindochter Inge. Hup, allemaal de auto in en op naar Nijmegen. Toen de auto na 1 kilometer het parkeerterrein van Avios opreed moet Ab een lichte waas voor de ogen hebben gekregen. Hoezo Avios-kantine, en waarom was het zo druk op het parkeerterrein?  Had hij iets gemist?
Met een argwanende blik keek hij van buiten de volgepakte kantine in. Wat onwennig  kwam hij binnen.
Veel bekende gezichten, hier was wat aan de hand. Met applaus werd hij binnen gehaald.  Hij liep gelijk op enkele kleintjes af.
Al snel verscheen de burgemeester getooid met ambtsketting en mooie woorden.

Een ruim vrijwilligershart

 Ab heeft een ruim vrijwilligershart en dat heeft de koning behaagd om hem een lintje toe te kennen!

Sinds 2003 is hij vrijwilliger bij Zorgcentrum St. Barbara, waar hij samen met zijn vrouw Marietje bewoners begeleidt en ondersteunt.
Ook na het overlijden van onze moeder is hij doorgegaan met zijn vrijwilligerswerk. Dat siert hem.
Bij de Stichting Leefbaar Alphen Gelderland (SLAG)
vervoert hij inwoners naar voorzieningen in de regio.  Dat is hard nodig want in Alphen is geen busvervoer. Hij doet dat serieus, afspraak is afspraak!
Zijn vrijwilligershart klopt natuurlijk ook voor voetbalclub Avios. Ook na zijn actieve voetbalperiode bleef hij de club trouw. Hij was onder meer jeugdleider, trainer en coach van zowel mannen- als vrouwenteams. Hij is nog altijd bestuurslid, organisator van rikavonden en lid van de onderhoudsploeg. Binnen de club is hij een vertrouwd en gewaardeerd gezicht.

 

Een lintje met een tintje 

 Als familie was het leuk dit festijn mee te maken. Ons gezin kleurde deze dag dan ook een beetje oranje.
Heeft hij nog wel tijd voor zijn familie, denk je wellicht? Zijn eigen gezin komt op één. Maar Ab staat ook altijd klaar voor ieder van ons.  Subtiel noem ik hier even zijn hulp bij de vele familiale verhuisbewegingen. Zijn achtergrond in de elektronica komt daarbij goed van pas. Eigenlijk verdienen alle broers een De Leeuw-kluslintje.

Maar vandaag stond Ab in de schijnwerpers.  Wij zijn trots op Ab en klinken samen met hem dan ook op deze feestelijke  dag met een mooi glaasje bubbels.

Ab 🎖️Proficiat! En Marietje natuurlijk evenzeer!

.

.

 

 

Geplaatst op

Opgeplust

We zijn hier in de wijk opgeplust. De oude Coop is niet meer. Dat was hard nodig, want je stond als klant met regelmaat met je voeten in een plas water afkomstig uit een van de lekkende koelvitrines.
Het gedateerde interieur is tot de grond toe afgebroken en opnieuw opgebouwd. Onder de naam Plus gaat de winkel verder. Het personeel is in de ombouwfase bijgeschoold. Dat moet ook wel, want er hangen nu handscanners en men werkt met zelfscankassa’s. Er is nog één normale kassa. Je kunt de winkel pas verlaten als je jouw kassabon hebt gescand.

“Opgeplust” verder lezen

Geplaatst op

Een bulleke snoep

 

De Boekenweek 2025 zal je niet ontgaan zijn. Dit keer is het thema ‘Je moerstaal’.
Je moerstaal of te wel je moederstaal is de taal die je tijdens je vroegste jeugd, nog voordat je naar school ging, werd aangeleerd. Dat was bij ons het Alphense dialect.

In dit stukje hieronder ga ik bij het schrijven op mijn gehoor af. Ik probeer bij dit dialect zoveel mogelijk de uitspraak te volgen omdat de juiste schrijfwijze een studie apart is. Per kilometer kan een uitspraak immers anders zijn. 😊

Denkend aan vruger ..  zie ik opa zitten op een stoel langs het schuurtke. “Een bulleke snoep” verder lezen

Geplaatst op

Nieuwjaarspost

 

Een andere auto .. Ik zag er tegenop. Vooral tegen de papieren rompslomp. Om vooral niets te vergeten had ik een checklijstje gemaakt met de volgende punten:  het kenteken van de ‘oude’ auto overschrijven en (belangrijk) een vrijwaringsbewijs ontvangen; de ‘nieuwe’ auto op naam zetten samen met de vorige eigenaar; de wegenbelasting overzetten en de autoverzekering regelen. En last but not least: mijn gemeentelijke parkeervergunning overzetten naar het nieuwe kenteken.

Minutieus vinkte ik alle stappen af. Van de gemeente rolde via de mail de bevestiging binnen dat mijn kenteken was aangepast. Ik zuchtte diep, alle stappen waren gezet, ik kon veilig de weg op.
Na een wijkgebonden proefrondje begaf ik me naar Tiel waar de kleinkinderen en hun verhalen op me wachten. Tot zover liep alles goed, nou ja goed? In december wel!

De kerstdagen en nieuwjaarsdag passeerden in een flink grieperige sfeer. Dat was minder. De drie koningen waren net het land uit toen ik mijn eerste post van het nieuwe jaar op de mat vond.
Twee enveloppen maar liefst, maar zonder een gelukkige nieuwjaarsgroet.
Twee heffingen, beiden van € 82,41. Mijn ‘nieuwe’ auto was twee keer hier in de straat geflitst door de controlewagen, zo eentje met een camera op het dak.

Ik begreep er niks van en belde met de gemeente. Een behulpzame mevrouw speurde in de gemeentelijke computer. ‘Dat is wel heel erg vreemd, ik zal het gelijk doorgeven aan de afdeling parkeren.  Maar maakt u vooral bezwaar want anders blijven die kosten op u drukken en lopen de bedragen van de aanslagen enorm op.’

Ik liet alles uit mijn handen vallen en stuurde nog die dag twee bezwaarschriften. Met als bijlage de ontvangstbevestiging van de gemeente dat ik mijn kenteken had laten veranderen.
Enkele dagen later lag de volgende aanslag op de mat. Geërgerd kwam ik de dag door. Licht stuurs schreef ik bezwaarschrift nummer drie.

De dag erna kreeg ik van de gemeentelijke parkeerafdeling een mailbericht met de strekking dat een en ander was nagekeken. Er was sprake van een kruising. Mijn kenteken was inmiddels in het systeem aangepast zodat de controlerende wagen mij niet meer onterecht kan flitsen. Bij een bakje koffie haalde ik opgelucht adem.

Je voelt het al aankomen, tot de postbode die namiddag weer een brief bracht en ik daarop voor de vierde keer een bezwaarschrift schreef.  Het begint meer dan een dagvullende taak te worden.

De aanslagen sluiten af met de volgende verontrustende zin:

Maakt u bezwaar?  Ook dan moet u de aanslag betalen voor 22 februari 2025. Verklaren wij uw bezwaar gegrond? Dan krijgt u het betaalde bedrag terug.

Zekerheidshalve checkte ik mijn bankrekening, in november 2024 zijn de kosten voor mijn parkeervergunning voor 2025 voortvarend afgeschreven bij de bank. Dat dan weer wel.

Ik breek me nu het hoofd? Wat nu verder te doen met de 4 aanslagen à raison van 82,41, totaal maakt dat: € 329,64?

Wat zou jij doen? Ik hoor het graag!

naschrift 22-01-2025 : ook de 5e aanslag in gearriveerd.  De totale kosten lopen op naar 412,05

 

30 januari 2015: De vijf aanslagen zijn binnen de Gemeente 🧐 bekeken. Binnen een week kreeg ik bericht dat de zaak geseponeerd was. Het was fijn dat er snel gehandeld werd.