Onvoorwaardelijke liefde

Een wanhopig briefje tegen een boom, een verdrietige weesknuffel aan de kassa, soms word je herinnerd aan het verdriet van een kind. Knuffels zijn van alle tijden. Mijn broer Toon had een knuffeltheedoek. Na een bezoekje aan familie was de doek zoek. Alle enigszins lijkende theedoeken werden door mijn moeder uit de kast gehaald maar Toon wilde alleen de enige echte. Mijn vader is op die donkere winteravond van Alphen naar Wamel gefietst om daar te zoeken naar de verdwenen doek. Tevergeefs, tot groot verdriet van Toon.

“Onvoorwaardelijke liefde” verder lezen

Bar en boos

 

Tegen het einde van de herfst van 1962 was het weer zover. Moeder sprak over steken in het hoofd. We konden er op wachten, de winter was in aantocht. Maar in deze winter van 1962–1963 spanden ook haar dooie vingers echt de kroon. Daar hielpen geen stuurmoffen aan. Het bleek de koudste winter te worden sinds 1789. Van 22 december tot en met 3 maart lag de temperatuur tussen de -10 en -20 graden. De Waddeneilanden waren niet meer bereikbaar althans niet per boot, wel te voet. Ook het IJsselmeer lag dicht en er lag zelfs een laag ijs op de Noordzee.

“Bar en boos” verder lezen

De permanente v(r)ouw

 

On-line winkelen is niet meer weg te denken,  we kopen digitaal ruim in bij Zalando, Wehkamp of Marktplaats.

In ons Land van Maas & Waal gingen we in mijn jeugd af en toe naar Oss of Tiel. Dan werd daar voor de hoogtijdagen een nieuw “kleedje” uitgezocht.
Maar wij hadden ook zo onze eigen marktplaatsen aan huis. Natuurlijk de Gruijter voor de grutterswaren. Maar ook Lien, zij verkocht huis aan huis kleding.

“De permanente v(r)ouw” verder lezen