Tag: Alphen aan de Maas; Den Bosch; diversen

Op de eerste echt tropische dag van het jaar (het is nu 34 graden), zit ik voor de ventilator. Alle gordijnen zijn gesloten. Ik stroop mijn mouwen op, klaar voor een fikse klus.  Dit heeft een minder leuke oorzaak!

EEN SPELDENPRIK

Pasgeleden schreef ik een blog met de titel:  Wamel, een speldenprik op de wereldbol.

Deze week ontving ik van het ANP (Algemeen Nederlands Persbureau) een aanslag voor het oneigenlijk gebruiken van een foto die ik geplaatst had bij het stukje over Wamel. Het betreft een plaatje van Maxima en Iris van Herpen, gemaakt bij de opening van een expositie.

“Een onaangename verrassing” verder lezen

 

Al bijtijds lag de aankondiging van de corporatie op de mat. Het verfwerk kreeg een onderhoudsbeurt. De eerste stellages werden opgebouwd. Voor de bovenramen werd een soort cakewalk gebruikt. Vlak erna arriveerde een treintje mannen. Jan Smit en consorten begeleidden muzikaal de klus.

De taken waren duidelijk. Ieder had een deeltaak: inspecteren, schoonmaken, schuren, plamuren en aflakken. En tot slot de finale check door de opzichter.

“Reuring …” verder lezen

 

Ik kijk graag naar  het programma Tussen Kunst en Kitsch. Een prachtig programma waarin mensen van allerhande kunst, of wat daarvoor door mag gaan, naar zo’n opnamedag toe sjouwen. Een optocht van veel troep en enkele verborgen pareltjes! Bij de laatste uitzending vroeg ik me af of ik nog familiepareltjes in huis heb.

Toen ik in de jaren 70 op kamers ging, nam ik van thuis wat praktische dingetjes mee. Enkele keukendoeken, twee borden en bestek. Een lepeldoosje en een groen schaaltje dat op verjaardagen gevuld werd met lekkers.
Glazen niet, want die had ik bij een bingo in Lith gewonnen. Van een spuuglelijke soort, met uiterst zwakke voetjes. De glazen hadden een snelle doorloop. Maar voor the time being heel erg praktisch. Ze dronken lekker weg, het gaat tenslotte om de inhoud!

“Verborgen parels” verder lezen

Ik pak het bordspel uit de kast en blaas er allereerst het stof vanaf. De rafelige doos is over de datum. We speelden het spel eind jaren zeventig.  ’t Wereldse toneel was verre van vredig. en het was in ons land de tijd waarin het Kabinet-Van Agt I worstelde met werkloosheid en een tweede oliecrisis.

We deden aan groepswonen. Samen met Gertie en de Jannen woonde ik op een ruime etage aan de Hoge Slagen in Den Bosch. Het was een gezellige en bijzondere vorm van wonen met voor ons allen een roulatiesysteem voor kook- en schoonmaakbeurten. “Uit de oude doos” verder lezen