Alle goede dingen in 3en

Burendag Bietje Bij Bietje 2022

Na twee zaterdagen, waarop zware buien zich niets van Burendag aantrokken, laten de weergoden zich op 8 oktober van een andere kant zien.
Op buurttuin Bietje bij Bietje schijnt de zon dan ook uitbundig.  De vele jassen en fleecevesten kunnen al vlot uit.
Dit jaar krijgt de haagaanplant extra aandacht. Dat betekent veel spitwerk; zwaar werk voor de rug.  Maar gelukkig schiet een familielid met een graafmachine vanuit Maas en Waal te hulp. De sleuven worden dan ook vakkundig gegraven. “Alle goede dingen in 3en” verder lezen

Het klein pastoorke

 

Met een glimlach denk ik aan pastoor Kurstjes. Door mijn moeder liefkozend het ‘klein pastoorke’ genoemd. Het kleine pastoorke deed zijn naam eer aan, hij was kort van stuk. Een kleine anderhalve meter hoog. Hij diende vanaf de vijftiger jaren de Heer in een aantal Brabantse parochies en in 1969 maakte hij de oversteek naar Maas en Waal om in Wamel pastoor te worden. In 1989 ging hij met emeritaat. Daarna bleef hij als rector in Wamel en Dreumel bij de zorgcentra de mis doen. Een lange tijd heeft hij in verzorgingshuis Sint Barbara de heilige mis opgedragen. Strak in de planning tussen het ontbijt en het warme middageten.

“Het klein pastoorke” verder lezen

Een deugniet

 

De deugden van vroeger zijn niet meer de deugden van nu.

In onze jeugd kenden we het mooie woord deugniet, iemand die kattenkwaad uithaalde. Was de deugniet bij het kattenkwaad smerig geworden dan werd die bij ons thuis doerak genoemd.

“Een deugniet” verder lezen

Het prentje van dokter Buijs

 

Mijn moeder droeg in haar zondagse tas naast de rozenkrans altijd een gedachtenisprentje met zich mee. Het was het prentje van Jules Buijs. Hij was jarenlang onze huisarts en heeft ons zessen ook ‘gezond en wel gehaald’.

Over mijn moeder Joke en huisarts Buijs schreef ik in mijn boek ‘Een te grote jas’ het volgende:

“Joke keek vaak in het achterhuis mee bij de geboorte van een kalfje. Maar zelf een kindje ter wereld brengen, dat is echt andere koek. Gelukkig is er de hulp van dokter Buijs. Joke en Harrie zijn blij met hem. De dokter is in het buurtdorp Maasbommel als tijdelijk huisarts gestart. Samen met zijn vrouw heeft hij de oorlog en diverse kampen overleefd. Van hogerhand vraagt men zich na de oorlog af of de Joodse dokter wel zal passen binnen de gemeenschap. Maar de bewoners lopen weg met hem. Hij voegt goed in, ook in het dorpse leven. Tegen kersttijd laat de dokter in de gemeente tal van enveloppen met een briefje van vijfentwintig gulden bezorgen bij de allerarmsten. Zij weten wie er aan hen heeft gedacht.”

“Het prentje van dokter Buijs” verder lezen