De bootjesschommel

Eindelijk is het dan zover: er is weer kermis in het dorp. Toon en Henk zijn niet te houden en kijken bij de opbouw van de attracties en tentjes toe. Ik hoop dat het tentje met de suikerspin er weer staat, 50 want de spin smelt zo lekker weg in mijn mond. We vragen onze ouders tijdens het eten het hemd van het lijf:

‘Wat zal er dit jaar allemaal weer op de kermis staan?’

‘Hoe vaak gaan we?’

‘Pap, ga je weer prijsschieten voor ons mam?’

‘Mogen we ook alléén naar de kermis?’

‘Hoeveel kermisgeld krijgen we?’

‘Mogen we ook in de zweefmolen?’

Na de pudding verdeelt mijn vader het kermisgeld. Voor elk kind legt hij een aantal dubbeltjes op tafel. Die mogen we vrij besteden.

“De bootjesschommel” verder lezen

Een mooi avontuur

Van verschillende kanten kreeg ik in de afgelopen dagen de vraag hoe het met mijn blogs stond. Men miste mijn schrijfsels. Dat klopt, ik heb al even geen blogs meer gepost. Het ritme van om de veertien dagen te posten moest ik even laten varen. De dozen met de vers gedrukte boeken in de gang vroegen voorrang. Dagelijks dook ik er in om weer bestellingen te verzenden en nog steeds krijg ik aanvragen.

“Een mooi avontuur” verder lezen

Met zijn drieën in de kring

Op de tenen trippelen ze mijn slaapkamer binnen. Links en rechts schuiven ze naast mij onder het dekbed. “Oma ben jij al wakker, wij hebben vandaag toch les van jou in het klasje?’ Met het zand nog in de ogen bekijk ik de wekker, half 7, tja het zijn vroege leerlingen.
Het coronavirus zit gelijk in mijn hoofd. Maar vanochtend is er afleiding en draai ik het schoolklasje aan de hand van het thuisschema.

De kleinkinderen zitten op de Vrije school. In de kleuterklas spelen ze vooral veel. Hun kinderlijfjes groeien als kool en daar past vooral spelelement bij. Pas als ze wat ouder zijn, zo met het wisselen van de tanden, wisselen ook de leerelementen en komt taal en rekenen om de hoek kijken.

“Met zijn drieën in de kring” verder lezen